Związek z osobą zazdrosną

Szczypta zazdrości w związku, to nic złego. Jednak związek z osobą zazdrosną, niezdrowo zazdrosną, może prowadzić do tragedii.

Związek z osobą zazdrosną – kiedy zazdrość jest OK?

Oczywiście to, jak czujemy się z zazdrością partnera, jest bardzo indywidualną kwestią. Niektórzy uważają, że zazdrość jest fajna. Że w jakiś sposób świadczy o tym, że drugiej osobie na nas zależy. Tak, jak pisałam wcześniej – wszystko zależy od relacji. Od osobowości, dojrzałości, zaufania, etapu związku. Oczywiście zazdrość może być miła, dodawać pikanterii, dawać jakiś “dowód”, choć ja uważam, że one nie są konieczne. Jeżeli nie krzywdzimy siebie i innych, jest ona normalna i zdrowa. Powoduje uczucie lekkiego niepokoju. Towarzysz jej głównie strach przed utratą. Partnera, dzieci, rodziców.

Musimy tylko być czujni, kiedy zbacza ona z rozsądnych, zdrowych torów…

Zazdrość w innych relacjach

Właściwie zazdrość pojawia się w każdej relacji. W rodzinie, w pracy, w szkole, w grupie znajomych. Może ona mieć też zalety. Sprawiać, że chcemy się rozwijać, wzmacniać nasze ambicje. Tak jak wyżej, dopóki jest ona zdrowa, odczuwamy tylko lekki niepokój, strach, że możemy coś stracić. Przyjaciela, stanowisko, pieniądze, opinię. Zazdrość pomaga nam starać się, dbać.  Ale pojawia się moment, w którym to staje się chore. Przesadzamy.

Zazdrość może:

  • doprowadzić nas do nerwicy (zarówno osoby zazdrosne, jak i obiekt zazdrości),
  • stać się bardzo poważną i niebezpieczną chorobą,
  • mieć głębsze podłoże. Najczęściej jest ona potrzebą, a nie naszym wyborem.

Aspekty sprzyjające odczuciu zazdrości:

  • niska samoocena, poczucie niższości, brak wiary w siebie.
  • poczucie winy,
  • niezaspokojone uczucia, nie rzadko z dzieciństwa, co pogłębia strach i potrzebę posiadania/kontrolowania/niezdrowego poczucia bezpieczeństwa.

Zaniedbane uczucia, traumy, nieprzepracowane wydarzenia z przeszłości mają swoje konsekwencje. Między innymi:

  • niechęć do bycia sobą, udawanie kogoś, kim nie jesteśmy,
  • skłonność do czucia się nieszczęśliwym (jeśli byliśmy nieszczęśliwi większość życia (osoby DDA, osoby z przemocowych domów, toksycznych relacji), nieszczęśliwi właśnie czujemy się dobrze. Bycie nieszczęśliwym sprawia, że czujemy się bezpiecznie, komfortowo, bo jest to uczucie, sytuacja, którą znamy, wiemy, jak na nią reagować, potrafimy się w niej odnaleźć. Mimo płaczu, bólu fizycznego i psychicznego, czujemy się “dobrze”, potrzebujemy być krzywdzeni – bo tylko to znamy dobrze,
  • wyparta, sfrustrowana agresja,
  • egoizm,
  • psychiczna niedostępność,
  • chęć władzy, pragnienie posiadania,
  • brak szacunku dla innych (przeważnie również dla siebie; takie zachowania wyniszczają nas fizycznie i psychicznie),
  • brak poczucia bezpieczeństwa,
  • obojętność,
  • strach,
  • nieakceptowanie siebie,

bardzo często prowadzą one do głębokiej, chorej zazdrości.

Zazdrość, a bycie niezależnym

Znam wiele osób, które tkwią w relacjach, które je krzywdzą, tylko dlatego, że boją się zostać same. Są zależne od drugiego człowieka. Boją się, że bycie niezależnym oznacza obywanie się bez innych. Ono oznacza obywanie się bez POTRZEBY innych.

Pamiętaj, że możesz:

  • porozmawiać z każdą z osób, przy których czujesz się źle i powiedzieć, jak chciałbyś/ nie chciałbyś, być traktowany,
  • podejmować sam decyzje. Możesz prosić o pomoc, radę, ale możesz ostateczną decyzję podjąć sam. Sam liczyć się z konsekwencjami i być samemu za siebie odpowiedzialnym. Nie oznacza to, że nie szanujesz drugiej osoby i jej zdania,
  • przestać się widywać z osobami, od których jesteś zależny,
  • być niezależny ekonomicznie,
  • iść na kompromis, tylko wtedy, gdy nie spowoduje on, że czujesz się źle,
  • mówić “nie”,
  • pozwolić pójść partnerowi w inne miejsce niż to, które Ty wybrałeś,
  • zmienić każdą sytuację!,
  • chronić swoją prywatność,
  • robić wycieczki, spotkania ze swoimi znajomymi, bez partnera (po powrocie będziecie się jeszcze bardziej kochać ;)),
  • uszczęśliwić sam siebie. Każdy z nas może to zrobić, uszczęśliwianie innych nie jest naszym obowiązkiem,
  • żyć w samotności, nie bój się jej,
  • nauczyć się poznawać siebie,
  • szanować siebie i zachowywać godność,
  • podejmować ryzyko, nawet za cenę błędu.

Relacja z osobą zazdrosną – co robić?

Rozmawiajmy!

Jeśli czytasz moje artykuły, możesz pomyśleć: “Czy Ty myślisz, że rozmowa jest radą na wszystko?!”. Odpowiadam: “TAK!”.

Oczywiście, że rozmowa jest radą na wszystko. A na pewno od niej zależy zacząć. Rozmowa prowadzi do tego, że wiemy. A wiedza prowadzi do świadomości i rozumienia. Nie reagowanie, bierna postawa i myślenie, że wszystko ułoży się samo – nie pomogą.

Zacznijcie od wspólnej rozmowy. Możecie tę rozmowę przenieść też do gabinetu osoby, która ma doświadczenie. Która jest specjalistą. Pomoże Wam spojrzeć na problem z boku. Zobaczy zachowania jednej i drugiej strony. Pomoże Wam zrozumieć przyczynę i podpowie, jak przez to przebrnąć. Na niewiele się zda jednoosobowa wizyta u terapeuty, ponieważ pozna on sytuację oczami tylko jednej osoby. A nie zawsze wszystko widzimy, tak jak jest naprawdę.

Chcąc pomóc osobie zazdrosnej, nie zapominaj o sobie!

Nie zamykaj się w domu. Wychodź z przyjaciółmi, nie rezygnuj z wakacji, znajduj dla siebie czas i przestrzeń. Okazuj partnerowi swoje uczucia. Nie trzymaj ich w sobie. Prędzej czy później one wybuchną, a nim to się stanie, będziecie się bardziej męczyć.

Zwróć uwagę na emocje partnera, uszanuj je i nie krzywdź, ale nie zamykaj się w sobie. Bądź aktywny, spaceruj, biegaj, tańcz. Unikaj kłótni, które nie mają końca. Sprzeczanie się bezustannie, nawet jeśli masz rację, nie ma sensu. Zabiera tylko dobrą energię i do niczego nie prowadzi. Poczekaj, aż emocje opadną, znajdź inny moment i sposób na dokończenie trudnego tematu.

Nie porównuj partnera do innych osób; do Twoich poprzednich związków. To byłoby bardzo krzywdzące, każdy z nas jest inny, inne wydarzenia mają wpływ na nasze postępowania, inne rzeczy nami kierują. Nie oszukuj i nie kłam. Nawet jeśli coś będzie przykre dla partnera, zasługuje on na szczerość (pomoże Wam zwalczyć zazdrość, a na pewno jej nie pogłębi).

Jak pomóc osobie zazdrosnej?

  • nie wzbudzaj w osobie zazdrosnej poczucia niższości,
  • bądź szczery,
  • nie wywołuj w nim wstydu, nie naśmiewaj się,
  • nie stawiaj go w sytuacji podejrzenia,
  • nie rezygnuj z komunikacji, dziel się wszystkimi problemami, to sprawi, że Ty nie będziesz samotny, a on będzie czuł się bezpiecznie
  • bądź troskliwy, wzbudzaj zaufanie,
  • kochaj szczerze,
  • MÓW, unikaj milczenia,
  • uzbrój się w cierpliwość, poprawa nie nastąpi od razu, to długa i ciężka praca,

Zadbajcie o dobre warunki do rozmowy:

  • nie musicie od razu powiedzieć sobie wszystkiego, co chcecie sobie przekazać,
  • znajdźcie spokojne miejsce, ciche, czas, w którym obydwoje macie siłę, nie jesteście pod wpływem żadnych skrajnych emocji,
  • nie przerywajcie sobie,
  • jeśli rozmowa nie prowadzi do niczego dobrego, przerwijcie ją i spróbujcie za jakiś czas. To nie są łatwe emocje.

! Jeżeli nie chcesz pomagać, nie chcesz dłużej trwać w takiej relacji – zakończ ją natychmiast.


Bibliografia: “Żyć z osobą zazdrosną” V. Albisetti